Een selectie moppen uit de moppentrommel

Programmerende kannibalen

Vijf kannibalen worden aangesteld als programmeurs binnen een IT-bedrijf. Bij de welkomstceremonie zegt de baas: “Jullie zijn nu allemaal lid van een team. Je kunt hier goed geld verdienen en in de kantine is er altijd wel iets te eten. Laat daarom de andere medewerkers met rust.” De kannibalen beloven niemand te zullen opeten.

Een maand later komt de baas terug bij de groep en zegt: “Jullie werken stuk voor stuk erg hard en ik ben erg tevreden met jullie. Maar toch is er een schoonmaakster vermist. Weet iemand van jullie waar ze is?" De kannibalen schudden allemaal van ‘nee’.

Nadat de baas het hok van de programmeurs heeft verlaten vraagt de leider van de groep kannibalen aan de anderen: “Wie van jullie heeft de schoonmaakster opgegeten?” Langzaam gaat er een hand omhoog. De leider van de groep begint daarop te schreeuwen: “Verdomme zeg! Vier weken lang hebben we teamleiders, managers en projectspecialisten opgegeten, zodat niemand iets door zou hebben en nu moet jij per se de schoonmaakster opeten?”

Escargots

Er zit een man in een restaurant en hij bestelt escargots.
'Wilt u Franse of illegale ?' vraagt de ober.
'Franse of illegale?' vraagt de klant, 'wat is het verschil?'
Zegt de ober : 'In de franse zit er een slak in elk huisje, in de illegale zitten d'r tien .'

De Tweede Wereldoorlog is afgelopen en een aantal Canadese soldaten vertrekken

De Tweede Wereldoorlog is afgelopen en een aantal Canadese soldaten vertrekken per trein uit Nederland. Net voorde trein wil vertrekken komt er een mooi meisje met een baby op de arm hun coupé binnenlopen.
Ze duwt de baby bij een van de soldaten in de armen: 'Oh stom, ik ben wat vergeten, wilt u haar even vasthouden?' En ze loopt de trein uit.
Op dat moment vertrekt ook de trein en de soldaat kijkt verbouwereerd naar de baby. Hij kijkt nog eens goed en ziet dan dat er een briefje op het dekentje geprikt is: 'Van een Canadees', voor een Canadees.

Het nieuws op TV

Twee weken geleden zat ik in de vroege avond aan het buffet van een café in Aarschot. De televisie stond op en het nieuws ging beginnen.

Een knappe blonde jongedame kwam binnen en zette zich naast mij. We keken beiden naar het nieuws van 19.00 uur dat begon met een bericht over een kerel die dreigde van een hoog gebouw te springen.

De jongedame keek naar mij en vroeg: "Zou hij springen?"

Ik zei: "Volgens mij wel."

Zij antwoordde: "Wedden van niet."

Ik legde een briefje van 20 euro op de toog en zei: "Afgesproken, we wedden."

Op het moment dat de juffrouw haar 20 euro-biljet op de toog legde sprong de man op tv recht zijn dood in. De blonde was erg ontdaan en schoof haar briefje in mijn richting: "Eerlijk is eerlijk, hier is je geld."

Ik antwoordde: "Ik kan je geld niet aannemen. Ik zag dit item al op het nieuws van 18.00 uur. Ik wist dat hij ging springen."

Het blondje antwoordde: "Ja, ik zag het ook, maar dacht zeker dat hij het geen tweede keer zou doen."

Toen heb ik het geld maar op zak gestoken...

De bejaarde, steenrijke bruidegom ligt tijdens de huwelijksnacht met zijn piepjonge, kersverse vrouw in bed

De bejaarde, steenrijke bruidegom ligt tijdens de huwelijksnacht met zijn piepjonge, kersverse vrouw in bed.
'Schat nu we getrouwd zijn, wil ik graag eerlijk tegen je zijn. Ik ben al oud en niet helemaal gezond meer. Ik heb herpes, ischias, hepatitis, ...'
'Hou maar op,' zegt de jonge bruid. 'Is er ook iets dat je niet hebt?'
'Ja lieverd, mijn tanden.'

Twee valsemunters wisselen beroepsgeheimen

Twee valsemunters wisselen beroepsgeheimen uit: 'Weet je wat ik doe. Ik druk tegenwoordig alleen nog maar biljetten van vijfenzeventig euro.'
'Waar is dat goed voor, wie trapt daar nou in?'
'Dat doe ik voor de Belasting,' antwoordt de eerste. 'Die pikken alles.'

Een advocaat was overleden en kwam aan de hemelpoort bij Sint-Pieter

Een advocaat was overleden en kwam aan de hemelpoort bij Sint-Pieter.
Tot zijn ongenoegen, stonden er duizenden mensen voor hem in de rij aan te schuiven.
Plotseling verliet Sint-Pieter zijn plaats aan de hemelpoort en liep de lange rij af, tot bij de advocaat.
Sint-Pieter begroette de advocaat en met de hulp van twee assistenten werd de advocaat tot aan de hemelpoort gebracht, waar hij mocht plaatsnemen in een comfortabele zetel.
De advocaat zei: "Ik heb geen probleem met deze voorkeursbehandeling, maar wat maakt mij zo speciaal?"
"Wel," zei Sint-Pieter, "Ik heb alle uren die je aan je klanten hebt gefactureerd even opgeteld, en volgens mijn berekeningen ben jij 207 jaar oud!"

Mag ik je een kus geven?

Hij: 'Mag ik je een kus geven?'
Zij: 'Nee!'
Hij: 'Hoeveel dan?'